سیلی موشکی ایران به چشم و گوش آمریکا در خلیج فارس / شناسنامه فنی پایگاه هوایی الظفره+ عکس

«الظفره» در امارات؛ پایگاهی که آمریکا از آن به‌عنوان چشم و گوش اطلاعاتی خود در خلیج فارس استفاده می‌کند، در جریان پاسخ‌های ایران به تجاوزات واشنگتن، آماج حملات موشکی قرار گرفت. این پایگاه با میزبانی جنگنده‌های اماراتی، هواگردهای شناسایی و زیرساخت‌های عملیاتی آمریکا، یکی از مهم‌ترین حلقه‌های هوایی سنتکام در منطقه به شمار می‌رود.

به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت» ، به نقل از فارس ،

در میان شبکه پایگاه‌های نظامی آمریکا در خلیج فارس، «الظفره» در امارات یکی از مهم‌ترین مراکز هوایی و اطلاعاتی واشنگتن محسوب می‌شود؛ پایگاهی که با میزبانی جنگنده‌های اماراتی، هواگردهای شناسایی و تجهیزات راهبردی آمریکا، به یکی از گره‌های اصلی عملیات‌های هوایی سنتکام در منطقه تبدیل شده است.

 

این پایگاه در مراحل مختلف تجاوزات آمریکا علیه جمهوری اسلامی ایران، به‌عنوان یکی از مبادی پشتیبانی و عملیاتی اقدامات واشنگتن مورد استفاده قرار گرفته و به همین دلیل در جریان پاسخ‌های ایران، در زمره اهداف مورد توجه قرار داشته است.حملات موشکی ایران به این پایگاه نشان داد مراکز ثابت و راهبردی آمریکا در منطقه، با وجود لایه‌های حفاظتی، از تبعات تقابل و پاسخ متقابل مصون نیستند.

 

پایگاه هوایی الظفره؛ گره راهبردی آمریکا در شبکه هوایی خلیج فارس

در میان شبکه گسترده پایگاه‌های نظامی آمریکا در غرب آسیا، پایگاه هوایی الظفره (Al Dhafra Air Base) در امارات متحده عربی یکی از مهم‌ترین مراکز عملیاتی واشنگتن به شمار می‌رود.این پایگاه که در جنوب ابوظبی قرار دارد، طی سال‌های اخیر از یک فرودگاه نظامی به یک مرکز چندمنظوره برای عملیات هوایی، اطلاعاتی، شناسایی و پشتیبانی آمریکا در منطقه تبدیل شده است.

 

 

الظفره تحت حاکمیت امارات قرار دارد، اما حضور مستمر نیروهای آمریکایی و استقرار هواگردهای راهبردی، آن را به یکی از حلقه‌های کلیدی شبکه فرماندهی مرکزی آمریکا (CENTCOM) در خلیج فارس تبدیل کرده است. این پایگاه در کنار مراکزی مانند العدید قطر، عریفجان و علی‌السالم کویت، شیخ عیسی بحرین و تأسیسات ناوگان پنجم آمریکا، بخشی از معماری نظامی آمریکا برای واکنش سریع و پشتیبانی از عملیات‌های منطقه‌ای است.

 

 

اهمیت الظفره تنها به حضور جنگنده‌ها محدود نمی‌شود؛ این پایگاه با برخورداری از باندهای پروازی بلند، زیرساخت‌های پشتیبانی، ظرفیت پذیرش هواپیماهای سنگین، مراکز ارتباطی و توانمندی‌های اطلاعاتی و شناسایی، یکی از مهم‌ترین گره‌های هوایی آمریکا در منطقه محسوب می‌شود.در سال‌های گذشته، الظفره میزبان طیفی از هواگردهای آمریکایی شامل جنگنده‌های رزمی، هواپیماهای شناسایی، هشدار زودهنگام و پشتیبانی هوایی بوده است؛ سامانه‌هایی که مأموریت آنها شامل جمع‌آوری اطلاعات، پایش تحولات منطقه و پشتیبانی از عملیات‌های آمریکا در خاورمیانه بوده است.

 

 

موقعیت جغرافیایی؛ پایگاهی نزدیک به کریدورهای راهبردی خلیج فارس

پایگاه هوایی الظفره (Al Dhafra Air Base) در حدود ۳۰ کیلومتری جنوب ابوظبی قرار دارد و به دلیل نزدیکی به خلیج فارس، یکی از نقاط مهم عملیاتی آمریکا در منطقه محسوب می‌شود.موقعیت این پایگاه در مجاورت تنگه هرمز، مسیرهای انتقال انرژی و مناطق حساس خاورمیانه، امکان پشتیبانی از عملیات‌های هوایی، جمع‌آوری اطلاعات و واکنش سریع را برای آمریکا فراهم کرده است.

قرارگیری الظفره در خاک یکی از متحدان نزدیک واشنگتن، برخورداری از زیرساخت‌های امنیتی امارات و فاصله مناسب از مناطق بحران، این پایگاه را به یک مرکز پایدار برای استقرار و پشتیبانی هواگردهای نظامی تبدیل کرده است.نزدیکی جغرافیایی به ایران و آبراه‌های راهبردی خلیج فارس نیز باعث شده الظفره در برنامه‌ریزی نظامی آمریکا نقشی مهم در نظارت، کنترل هوایی و پشتیبانی عملیات منطقه‌ای داشته باشد.

 

 

شناسنامه فنی پایگاه هوایی الظفره

پایگاه هوایی الظفره (Al Dhafra Air Base - ADAB) یکی از مهم‌ترین پایگاه‌های هوایی مشترک امارات و آمریکا در منطقه خلیج فارس است که در جنوب ابوظبی، امارات متحده عربی و در مختصات تقریبی ۲۴ درجه و ۱۴ دقیقه شمالی و ۵۴ درجه و ۳۳ دقیقه شرقی قرار دارد. این پایگاه تحت مالکیت نیروهای مسلح امارات متحده عربی بوده و بهره‌برداری از آن توسط نیروی هوایی امارات (UAE Air Force)، نیروی هوایی آمریکا (US Air Force) و نیروهای ائتلافی انجام می‌شود.الظفره از پایگاه‌های مرتبط با فرماندهی مرکزی آمریکا (CENTCOM) و زیرمجموعه هوایی آن یعنی نیروی هوایی مرکزی آمریکا (US Air Forces Central - AFCENT) محسوب می‌شود. این پایگاه که فعالیت آن به دهه ۱۹۸۰ میلادی بازمی‌گردد، در ارتفاع حدود ۲۳ متر از سطح دریا قرار دارد و دارای کد فرودگاهی OMAM / DHF است.

 

زیرساخت اصلی پروازی الظفره شامل دو باند موازی آسفالته با طول تقریبی ۳۶۶۰ متر است. باندهای 13L/31R و 13R/31L امکان فعالیت همزمان طیف گسترده‌ای از هواگردها، از جنگنده‌های تاکتیکی تا هواپیماهای سنگین ترابری، سوخت‌رسان و شناسایی را فراهم می‌کنند.مهم‌ترین یگان آمریکایی مرتبط با این پایگاه، بال اعزامی هوایی ۳۸۰ (380th Air Expeditionary Wing) است که یکی از یگان‌های کلیدی آمریکا در حوزه عملیات‌های اطلاعاتی، مراقبت و شناسایی (ISR)، فرماندهی و کنترل هوایی، سوخت‌رسانی، پشتیبانی عملیاتی و مأموریت‌های منطقه‌ای به شمار می‌رود.

هواگردهای رزمی و تهاجمی

در طول سال‌های گذشته، پایگاه الظفره میزبان مجموعه‌ای از هواگردهای رزمی آمریکا و امارات بوده است. از جمله جنگنده‌های مرتبط با این پایگاه می‌توان به جنگنده تهاجمی اف-۱۵ئی استرایک ایگل (F-15E Strike Eagle)، جنگنده برتری هوایی اف-۱۵سی ایگل (F-15C Eagle)، جنگنده چندمنظوره اف-۱۶ئی/اف دزرت فالکن اماراتی (F-16E/F Desert Falcon) و جنگنده میراژ ۲۰۰۰-۹ اماراتی (Mirage 2000-9) اشاره کرد که بخشی از ظرفیت رزمی مستقر یا عملیاتی مرتبط با این پایگاه را تشکیل می‌دهند.

هواگردهای اطلاعاتی، شناسایی و پشتیبانی

الظفره همچنین یکی از مراکز مهم فعالیت هواگردهای اطلاعاتی، شناسایی و پشتیبانی آمریکا در منطقه بوده است. از جمله این هواگردها می‌توان به پهپاد رزمی ام‌کیو-۹ ریپر (MQ-9 Reaper)، پهپاد شناسایی راهبردی آرکیو-۴ گلوبال هاوک (RQ-4 Global Hawk)، هواپیمای شناسایی ارتفاع‌بالای یو-۲ دراگون لیدی (U-2 Dragon Lady)، هواپیمای هشدار زودهنگام و کنترل هوابرد ایی-۳ سنتری آواکس (E-3 Sentry AWACS) و همچنین هواپیماهای سوخت‌رسان و پشتیبانی اشاره کرد که نقش مهمی در جمع‌آوری اطلاعات، فرماندهی هوایی و پشتیبانی از عملیات‌های منطقه‌ای ایفا می‌کنند.

توان رزمی پایگاه هوایی الظفره

پایگاه هوایی الظفره (Al Dhafra Air Base) در جنوب ابوظبی امارات متحده عربی قرار دارد و یکی از مهم‌ترین پایگاه‌های هوایی مشترک امارات و آمریکا در منطقه خلیج فارس محسوب می‌شود. این پایگاه تحت مالکیت نیروهای مسلح امارات بوده و توسط نیروی هوایی امارات، نیروی هوایی آمریکا و نیروهای ائتلافی مورد استفاده قرار می‌گیرد.الظفره از مراکز مرتبط با فرماندهی مرکزی آمریکا (CENTCOM) و نیروی هوایی مرکزی آمریکا (AFCENT) است و فعالیت آن به دهه ۱۹۸۰ میلادی بازمی‌گردد. این پایگاه در ارتفاع حدود ۲۳ متر از سطح دریا قرار داشته و دارای دو باند پروازی موازی آسفالته به طول حدود ۳۶۶۰ متر است که امکان پذیرش جنگنده‌ها، هواپیماهای ترابری، سوخت‌رسان و شناسایی را فراهم می‌کند.

یگان شاخص آمریکایی مرتبط با این پایگاه، بال اعزامی هوایی ۳۸۰ (380th Air Expeditionary Wing) است که مأموریت‌هایی مانند اطلاعات، مراقبت و شناسایی (ISR)، فرماندهی و کنترل هوایی، سوخت‌رسانی و پشتیبانی عملیات‌های منطقه‌ای را برعهده دارد.در بخش آمریکایی، الظفره میزبان هواگردهایی مانند F-15، MQ-9 Reaper، RQ-4 Global Hawk، U-2 Dragon Lady، E-3 AWACS و هواپیماهای پشتیبانی بوده است.

در کنار حضور آمریکا، این پایگاه یکی از مراکز اصلی توان رزمی نیروی هوایی امارات نیز محسوب می‌شود. مهم‌ترین جنگنده‌های اماراتی مرتبط با الظفره شامل F-16E/F Block 60 Desert Falcon و Mirage 2000-9 هستند.جنگنده‌های F-16E/F با برخورداری از رادار AESA، سامانه‌های جنگ الکترونیک و توان حمل تسلیحات متنوع، ستون اصلی توان چندمنظوره امارات را تشکیل می‌دهند؛ در مقابل، Mirage 2000-9 در مأموریت‌های رهگیری هوایی و حملات دقیق به کار گرفته می‌شود. همچنین هواپیماهای Airbus A330 MRTT توان سوخت‌رسانی و افزایش برد عملیاتی جنگنده‌های اماراتی را فراهم می‌کنند.در مجموع، الظفره به دلیل زیرساخت گسترده، توان پذیرش هواگردهای راهبردی و ترکیب توان هوایی آمریکا و امارات، یکی از مهم‌ترین گره‌های عملیاتی شبکه هوایی واشنگتن و ابوظبی در خلیج فارس به شمار می‌رود.

 

 

تاریخچه شکل‌گیری؛ از پایگاه اماراتی تا گره هوایی آمریکا در خلیج فارس

پایگاه هوایی الظفره (Al Dhafra Air Base) در دهه ۱۹۸۰ میلادی در جنوب ابوظبی و با هدف توسعه توان هوایی و دفاعی امارات متحده عربی ایجاد شد.این پایگاه در ابتدا برای استقرار جنگنده‌ها، آموزش، پشتیبانی فنی و افزایش ظرفیت عملیاتی نیروی هوایی امارات طراحی شد و با توسعه زیرساخت‌هایی مانند باندهای پروازی، آشیانه‌ها، مراکز نگهداری و تأسیسات پشتیبانی، به یکی از مراکز اصلی هوایی این کشور تبدیل شد.موقعیت جغرافیایی الظفره در نزدیکی ابوظبی و در عین حال با فاصله مناسب از مناطق شهری، ارزش عملیاتی آن را افزایش داد و این پایگاه را به یک مرکز مناسب برای استقرار هواگردهای رزمی و پشتیبانی تبدیل کرد.

پس از جنگ خلیج فارس در سال ۱۹۹۱ و افزایش حضور نظامی آمریکا در منطقه، اهمیت الظفره برای واشنگتن نیز افزایش یافت. آمریکا در چارچوب ایجاد شبکه‌ای از پایگاه‌های هوایی و لجستیکی در خلیج فارس، همکاری نظامی با امارات را گسترش داد و الظفره به تدریج از یک پایگاه صرفاً اماراتی به یک مرکز هوایی مشترک تبدیل شد.با توسعه همکاری‌های دفاعی میان دو کشور، بخش‌هایی از زیرساخت‌های این پایگاه برای استفاده نیروهای آمریکایی ارتقا یافت و امکان استقرار هواگردهای رزمی، شناسایی، فرماندهی هوابرد و پشتیبانی فراهم شد.

اهمیت الظفره برای آمریکا بر سه عامل اصلی استوار است: موقعیت جغرافیایی نزدیک به مسیرهای راهبردی خلیج فارس، برخورداری از زیرساخت‌های آماده شامل باندهای بلند و ظرفیت پشتیبانی گسترده، و روابط نظامی نزدیک واشنگتن و ابوظبی.به همین دلیل، الظفره امروز نه‌تنها یکی از پایگاه‌های اصلی نیروی هوایی امارات، بلکه یکی از گره‌های مهم شبکه هوایی آمریکا در منطقه برای عملیات‌های اطلاعاتی، شناسایی، پشتیبانی و واکنش سریع محسوب می‌شود.

تبدیل الظفره به مرکز عملیات‌های منطقه‌ای آمریکا

نقطه عطف جایگاه الظفره در شبکه نظامی آمریکا، استقرار یگان‌های تخصصی نیروی هوایی این کشور در این پایگاه بود. مهم‌ترین این یگان‌ها، بال اعزامی هوایی ۳۸۰ (380th Air Expeditionary Wing) است؛ یگانی که در ساختار نیروی هوایی آمریکا مأموریت‌های ویژه‌ای در حوزه شناسایی، مراقبت، فرماندهی هوایی، سوخت‌رسانی و پشتیبانی عملیاتی دارد.استقرار این یگان، ماهیت الظفره را تغییر داد؛ زیرا پایگاه دیگر صرفاً محل نشست و برخاست جنگنده‌ها نبود، بلکه به یک مرکز چندمنظوره برای تولید اطلاعات، هدایت عملیات و پشتیبانی از مأموریت‌های آمریکا در منطقه تبدیل شد.در جریان عملیات‌های آمریکا در عراق و سوریه علیه گروه داعش، الظفره یکی از مراکز پشتیبانی عملیات‌های هوایی ائتلاف به شمار می‌رفت. هواگردهای مستقر یا اعزامی به این پایگاه در حوزه‌هایی مانند شناسایی، جمع‌آوری اطلاعات، نظارت هوایی و پشتیبانی عملیاتی مشارکت داشتند.

 

یگان بال ۳۸۰ اعزامی آمریکا در الظفره؛ چشم اطلاعاتی واشنگتن در خلیج فارس

در میان یگان‌های آمریکایی فعال در پایگاه هوایی الظفره (Al Dhafra Air Base)، بال اعزامی هوایی ۳۸۰ (380th Air Expeditionary Wing) مهم‌ترین نقش را در تبدیل این پایگاه به یکی از گره‌های راهبردی آمریکا در منطقه ایفا کرده است.این یگان زیرمجموعه نیروی هوایی آمریکا (US Air Force) و مرتبط با ساختار فرماندهی مرکزی آمریکا (CENTCOM) است و برخلاف یگان‌های صرفاً رزمی، تمرکز اصلی آن بر مأموریت‌های اطلاعات، مراقبت و شناسایی (ISR)، فرماندهی و کنترل هوایی، هشدار زودهنگام و پشتیبانی عملیات‌های منطقه‌ای قرار دارد.حضور این بال باعث شده نقش الظفره تنها به استقرار جنگنده‌ها محدود نشود؛ بلکه این پایگاه به یکی از مراکز مهم تولید اطلاعات، پایش تحولات منطقه و پشتیبانی تصمیم‌گیری نظامی آمریکا در خلیج فارس تبدیل شود.

 

 

یگان 380th AEW؛ ستون اطلاعاتی و فرماندهی هوایی آمریکا

بال ۳۸۰ اعزامی هوایی یک یگان تخصصی است که مأموریت اصلی آن ایجاد برتری اطلاعاتی و پشتیبانی از عملیات‌های مشترک هوایی است. این یگان با استفاده از هواگردهای شناسایی، مراقبتی و پشتیبانی، تصویری لحظه‌ای از محیط عملیاتی در اختیار فرماندهان آمریکایی قرار می‌دهد.مهم‌ترین مأموریت‌های این بال شامل جمع‌آوری اطلاعات هوایی و الکترونیکی، پایش تحرکات نظامی منطقه، ایجاد تصویر عملیاتی برای مراکز فرماندهی، هدایت و هماهنگی عملیات هواگردها و پشتیبانی از مأموریت‌های دوربرد است.

 

هواگردهای راهبردی آمریکا ساکن در الظفره

اهمیت اطلاعاتی الظفره به حضور هواگردهایی بازمی‌گردد که نقش اصلی آنها کشف، پایش و تحلیل محیط عملیاتی است.پهپاد RQ-4 Global Hawk یکی از مهم‌ترین سامانه‌های شناسایی مرتبط با این پایگاه است. این پهپاد با قابلیت پرواز در ارتفاع بالا و مداومت پروازی طولانی، برای تصویربرداری هوایی، پایش مناطق گسترده زمینی و دریایی و جمع‌آوری اطلاعات مورد استفاده قرار می‌گیرد.

پهپاد MQ-9 Reaper نیز علاوه بر مأموریت‌های شناسایی، توان حمل تسلیحات هوا به سطح را دارد و ترکیبی از قابلیت اطلاعاتی و واکنش رزمی سریع را فراهم می‌کند.

هواپیمای راهبردی U-2 Dragon Lady به‌عنوان یکی از هواپیماهای شناسایی راهبردی آمریکا، با توان پرواز در ارتفاع بسیار بالا برای جمع‌آوری اطلاعات تصویری و الکترونیکی از مناطق حساس به کار گرفته می‌شود.

همچنین E-3 Sentry AWACS با رادار قدرتمند خود نقش مرکز کنترل هوایی را ایفا می‌کند و امکان شناسایی فعالیت‌های هوایی، هماهنگی میان جنگنده‌ها و مدیریت عملیات‌های هوایی را افزایش می‌دهد.

 

الظفره میزبان تهاجم علیه یاران؛ از مرکز اطلاعاتی تا گره عملیات هوایی

پایگاه هوایی الظفره (Al Dhafra Air Base) به دلیل موقعیت جغرافیایی در امارات، نزدیکی به خلیج فارس و نقش آن در شبکه هوایی آمریکا، یکی از نقاط مهم در ارزیابی توان عملیاتی واشنگتن در منطقه محسوب می‌شود.اهمیت اصلی این پایگاه در یک سناریوی احتمالی، تنها به استقرار هواگردهای رزمی محدود نیست؛ بلکه جایگاه آن در زنجیره اطلاعات، فرماندهی، کنترل و پشتیبانی عملیات هوایی اهمیت ویژه‌ای دارد.

 

حلقه اطلاعاتی پیش از عملیات

در جنگ‌های مدرن، پیش از هر عملیات هوایی، مرحله شناسایی و ایجاد تصویر دقیق از محیط عملیاتی آغاز می‌شود. الظفره با اتصال به شبکه اطلاعاتی آمریکا، می‌تواند در حوزه‌هایی مانند پایش تحولات منطقه، جمع‌آوری داده‌های عملیاتی و پشتیبانی تصمیم‌گیری فرماندهی نقش داشته باشد.

 

پشتیبان عملیات هوایی منطقه‌ای

وجود زیرساخت‌های گسترده، ظرفیت پذیرش هواگردهای مختلف و ارتباط با شبکه پایگاه‌های آمریکا در خلیج فارس، به الظفره امکان می‌دهد در نقش یک مرکز پشتیبانی برای جابه‌جایی، آماده‌سازی و هماهنگی عملیات‌های هوایی مورد استفاده قرار گیرد.

 

اهمیت در محاسبات نظامی منطقه

قرار گرفتن الظفره در امارات و نزدیکی آن به محیط پیرامونی ایران، باعث شده این پایگاه در کنار مراکزی مانند العدید قطر و ناوگان پنجم آمریکا در بحرین، بخشی از شبکه حضور نظامی آمریکا در خلیج فارس تلقی شود.از نگاه نظامی، ارزش یک پایگاه راهبردی تنها به تعداد هواگردهای مستقر در آن نیست، بلکه به میزان اتصال آن به شبکه فرماندهی، اطلاعات و پشتیبانی بستگی دارد. به همین دلیل، الظفره برای آمریکا یک گره عملیاتی و اطلاعاتی محسوب می‌شود که در شرایط بحران می‌تواند نقش مهمی در چرخه عملیات هوایی ایفا کند.

 

سپر دفاعی الظفره؛ لایه‌های حفاظت از پایگاه راهبردی آمریکا و امارات

پایگاه هوایی الظفره (Al Dhafra Air Base) به دلیل میزبانی هواگردهای پیشرفته، تجهیزات اطلاعاتی و مراکز پشتیبانی، یکی از مراکز با ارزش عملیاتی در شبکه نظامی آمریکا و امارات در خلیج فارس محسوب می‌شود؛ به همین دلیل حفاظت از آن بر پایه یک ساختار چندلایه طراحی شده است.

 

پدافند هوایی و مقابله با تهدیدات نوین

مهم‌ترین لایه دفاعی پیرامون الظفره، شبکه پدافند هوایی امارات است که سامانه‌هایی مانند پاتریوت (Patriot) و تاد (THAAD) را شامل می‌شود. پاتریوت برای مقابله با موشک‌های کوتاه‌برد، موشک‌های کروز، هواگردها و پهپادها به کار می‌رود و تاد توان رهگیری موشک‌های بالستیک در ارتفاع بالا را فراهم می‌کند.در کنار این سامانه‌ها، مقابله با پهپادها (Counter-UAS) نیز به دلیل افزایش تهدیدات پهپادی، به یکی از بخش‌های مهم حفاظت از پایگاه‌های نظامی تبدیل شده است.

 

حفاظت داخلی و آسیب‌پذیری پایگاه

حفاظت از الظفره تنها به پدافند محدود نیست و شامل امنیت فیزیکی، حفاظت از آشیانه‌ها، مراکز فرماندهی و مدیریت پراکندگی تجهیزات نیز می‌شود.با وجود این تدابیر، پایگاه‌های ثابت نظامی در برابر تهدیداتی مانند موشک‌های دقیق، پهپادهای انتحاری و حملات ترکیبی کاملاً مصون نیستند. به همین دلیل، آمریکا و امارات برای حفظ توان عملیاتی الظفره به ترکیبی از پدافند هوایی، اقدامات حفاظتی و توان بازیابی سریع متکی هستند.

 

چهار ستون شبکه نظامی آمریکا در خلیج فارس

شبکه نظامی آمریکا در خلیج فارس بر پایه مجموعه‌ای از پایگاه‌های مکمل شکل گرفته است که هرکدام بخشی از چرخه عملیات منطقه‌ای واشنگتن را پشتیبانی می‌کنند.الظفره امارات مهم‌ترین گره هوایی و اطلاعاتی این شبکه است و نقش آن بیشتر در حوزه شناسایی، پشتیبانی عملیات هوایی و اتصال به ساختار اطلاعاتی آمریکا تعریف می‌شود.العدید قطر مرکز اصلی فرماندهی و کنترل عملیات هوایی آمریکا در منطقه است و با میزبانی مرکز عملیات هوایی ترکیبی (CAOC)، نقش مغز هدایت مأموریت‌های هوایی را ایفا می‌کند.

 

 

عریفجان کویت ستون لجستیکی نیروهای آمریکایی محسوب می‌شود و در حوزه انتقال نیرو، مدیریت تجهیزات، پشتیبانی زمینی و زنجیره تأمین اهمیت دارد.شیخ عیسی بحرین نیز با توجه به نزدیکی به ساختار دریایی آمریکا و ناوگان پنجم، نقش پشتیبان هوایی در ارتباط با عملیات‌های دریایی و جنوبی خلیج فارس را بر عهده دارد.در مجموع، این چهار پایگاه یک شبکه مکمل ایجاد کرده‌اند؛ الظفره نقش چشم و بازوی هوایی، العدید نقش مرکز فرماندهی، عریفجان نقش ستون لجستیک و شیخ عیسی نقش حلقه پشتیبان دریایی ـ هوایی این معماری را ایفا می‌کنند.

 

الظفره؛ حلقه هوایی آمریکا در سناریوی تقابل با ایران

پایگاه هوایی الظفره به دلیل ترکیب موقعیت جغرافیایی، زیرساخت‌های پروازی، ظرفیت میزبانی از هواگردهای پیشرفته و نقش آن در حوزه اطلاعات، شناسایی و پشتیبانی هوایی، یکی از مهم‌ترین گره‌های شبکه نظامی آمریکا در جنوب خلیج فارس به شمار می‌رود.این پایگاه اگرچه مرکز اصلی فرماندهی هوایی آمریکا در منطقه نیست، اما به‌عنوان یکی از نقاط اتصال میان جمع‌آوری اطلاعات، آماده‌سازی عملیات، پشتیبانی هواگردها و اجرای مأموریت‌های هوایی عمل می‌کند.

در یک سناریوی احتمالی افزایش تنش میان آمریکا و ایران، ارزش عملیاتی الظفره تنها به هواگردهای مستقر در آن محدود نمی‌شود، بلکه به جایگاه آن در زنجیره عملیات هوایی بازمی‌گردد؛ زنجیره‌ای که از اطلاعات و شناسایی آغاز شده و تا فرماندهی، پشتیبانی و اجرای مأموریت‌های رزمی ادامه پیدا می‌کند. به همین دلیل، این پایگاه در محاسبات نظامی منطقه‌ای واشنگتن به‌عنوان یکی از نقاط مهم حفظ توان واکنش سریع هوایی در خلیج فارس مورد توجه قرار دارد.

چرا الظفره در فهرست اهداف مهم ایران قرار گرفت؟

اهمیت راهبردی الظفره برای آمریکا، همزمان این پایگاه را به یکی از نقاط حساس در محاسبات دفاعی ایران تبدیل می‌کند. نزدیکی جغرافیایی به ایران، حضور هواگردهای رزمی و اطلاعاتی، نقش آن در پشتیبانی از عملیات‌های هوایی و ارتباط آن با شبکه گسترده سنتکام، باعث شده این پایگاه فراتر از یک فرودگاه نظامی معمولی دیده شود.

در صورت بروز درگیری، اختلال در عملکرد چنین مرکزی می‌تواند بر بخش‌هایی از چرخه عملیات هوایی آمریکا، به‌ویژه در حوزه شناسایی، فرماندهی و پشتیبانی اثرگذار باشد.از همین رو، پایگاه‌هایی مانند الظفره نه به دلیل یک مأموریت منفرد، بلکه به دلیل نقشی که در یک شبکه نظامی گسترده ایفا می‌کنند، در تحلیل‌های راهبردی به‌عنوان نقاط با ارزش عملیاتی بالا شناخته می‌شوند.